Disa rryma ekstremiste në Tel Aviv besojnë se, nëse ky regjim do të shembet, duhet ta tërhek edhe botën së bashku me veten në krizë.

Ndërsa bota ende po përjeton tronditjen e zhvillimeve të fundit gjeopolitike, lufta që Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe regjimi sionist kanë nisur kundër Iranit ka treguar jo aq fuqinë e tyre, sa një pasqyrë të shqetësimeve strategjike dhe frikës për të ardhmen.

Ajo që po ndodh sot në Azinë Perëndimore nuk është vetëm një konflikt ushtarak; përkundrazi, është një skenë ku përballen dy narrativa për të ardhmen e botës: nga njëra anë narrativa hegjemoniste e Perëndimit dhe Sionizmit, nga ana tjetër narrativa e rezistencës dhe pavarësisë së popujve.

Netanyahu dhe “apokalipsi politik”

Benyamin Netanyahu në fjalimet e tij të fundit i është referuar disa herë koncepteve apokaliptike dhe madje ka pretenduar se kjo luftë mund të çojë në “ardhjen e Mesihut”. Megjithatë, ajo për të cilën ai dhe rrymat sioniste ekstremiste flasin nuk ka asnjë lidhje me Mesihun e njohur në traditat fetare.

Nga një këndvështrim historik, rryma që sot pretendon se pret Mesihun është e njëjta me atë që, në historinë e Krishterimit, çoi në kryqëzimin e Jezusit.

Për këtë arsye, shumë analistë besojnë se projekti i sionizmit nuk është në kundërshtim vetëm me botën islame, por edhe me traditën e krishterë.

Në fakt, narrativa apokaliptike e Netanyahut nuk është aq një besim fetar, sa një mjet politik i përdorur për të mobilizuar forcat ekstremiste dhe për të justifikuar një luftë që, nga pikëpamja strategjike, është e kushtueshme dhe e rrezikshme edhe për vetë Izraelin.

Frika e Vitit të Tetëdhjetë; Hija e Rënies Mbi Regjimin Sionist

Ekziston një shqetësim serioz në qarqet intelektuale dhe të sigurisë izraelite: afrimi i përvjetorit të tetëdhjetë të themelimit të regjimit Sionist. Shumë analistë izraelitë kanë folur prej kohësh për "mallkimin e vitit të tetëdhjetë", një fenomen ku shtetet artificiale dhe projektet koloniale shemben nga brenda pas disa dekadash.

Për këtë arsye, disa rryma ekstremiste në Tel Aviv besojnë se, nëse ky regjim do të shembet, duhet ta tërhek edhe botën së bashku me veten në krizë.

Në një situatë të tillë, lidhja e Netanyahut me Donald Trump merr kuptim.

Thuhet se Trump nuk është aq një partner strategjik sa një lloj pengu politik i lobimeve sioniste; veçanërisht në një mjedis ku shërbimi izraelit i inteligjencës Mossad mund të ushtrojë presion mbi vendimet e tij përmes dosjeve dhe informacionit që zotëron.

Rezultati i një situate të tillë është një politikë që nuk formësohet nga mendimi strategjik, por nga pazaret politike dhe ato të sigurisë.

Java e tretë e luftës, Irani: Më i fortë se kurrë

Pika e habitshme e kësaj lufte është se, ndërsa planifikuesit prisnin që Irani të përjetonte një erozion të brendshëm në kohë të shkurtër, po vërehen shenja të kundërta.

Në javën e tretë të luftës, Irani duket jo vetëm se nuk po shembet, por përkundrazi po shfaqet më i integruar. Në këtë situatë kanë luajtur rol disa faktorë:

• Rezistenca ekonomike dhe rrjetet globale të tregtisë së energjisë që nuk lejojnë paralizimin e ekonomisë iraniane.
• Motivimi në rritje i forcave të lidhura me sistemin, që e drejtojnë ambientin e brendshëm drejt një mobilizimi epik.
• Dështimi i projekteve të opozitës, që kishin shpresuar në një kolaps të shpejtë të brendshëm, pas dy dekadash përgatitjeje.

Nën këto kushte, shumë analistë perëndimorë kanë filluar të dyshojnë seriozisht në llogaritjet fillestare të Uashingtonit.

Mearsheimer: Irani në pozicion të favorshëm

Teoritiani i marrëdhënieve ndërkombëtare dhe një nga figurat kryesore të shkollës së realizmit agresiv, John Mearsheimer, në analizën e tij të hapur mbi këtë luftë thotë:

“Liderët iranianë duhet të jenë aq të pamend që t’i lejojnë Amerikës të dalë nga kjo ngërç. Ata janë në një pozicion të favorshëm dhe tani është koha e duhur për të nxjerrë koncesionet kryesore. Këshilltarët e Trump janë strategë të dobët dhe, kur të kuptojnë sa gabim të madh kanë bërë, do të jenë gati të japin koncesione.”

Kjo analizë tregon se edhe midis mendimtarëve perëndimorë është krijuar bindja se Uashingtoni ka hyrë në një luftë nga e cila është e vështirë të dalë me nder.

Dugin: Një luftë për të formësuar një rend të ri botëror

Filozofi dhe strategu rus Alexander Dugin e sheh këtë konflikt si pjesë të një transformimi më të madh në rendin botëror. Sipas tij, lufta me Iranin është në thelb një përpjekje nga rendi atlantik për të parandaluar formimin e një bote shumëpolare.

Dugin argumenton se rezistenca e Iranit mund të bëhet një pikë kthese, duke përshpejtuar kalimin nga hegjemonia perëndimore në një rend shumëpolar; një rend në të cilin fuqitë rajonale do të luajnë një rol më vendimtar.

Shtatë goditjet që paralizojnë Trump

Një raport i CNN tregon se kjo luftë është shndërruar në një ngërç politik për administratën e Trump. Sipas këtij raporti, shtatë faktorë kryesorë pengojnë Uashingtonin të arrijë objektivat e tij janë:

1. Mungesa e një fitorje të shpejtë dhe të qartë,
2. Kriza në Ngushticën e Hormuzit dhe kërcënimi ndaj sigurisë globale të energjisë,
3. Shfaqja e një udhëheqjeje të re dhe më të integruar në Iran,
4. Mosmarrëveshjet mes Amerikës dhe Izraelit mbi objektivat,
5. Rritja e fortë e çmimeve të karburantit në SHBA,
6. Mosrealizimi i plotë i objektivave bërthamore,
7. Mungesa e një narrative të qartë për “fitoren”.

Kjo seri faktorësh bën që administrata amerikane të mos mund të zgjeronte luftën, por as të dilte lehtë prej saj.

Përfundimi: Një luftë që mund të shënojë fundin e një epoke

Ajo që po ndodh sot mund të kujtohet në të ardhmen si një nga momentet vendimtare të historisë bashkëkohore. Lufta, që pritej të dobësonte Iranin, tani është shndërruar në një test për vlefshmërinë e fuqisë së Amerikës dhe regjimit sionist.

Nëse tendenca aktuale vazhdon, ky konflikt nuk do të ndikojë vetëm në ekuilibrat rajonalë, por do të transformojë edhe strukturën e rendit botëror.

Ndoshta për këtë arsye disa vëzhgues besojnë se kjo luftë nuk shënon fillimin e një epoke të re për Izraelin, por një shenjë të kolapsit të projektit sionist dhe të fundit të një periudhe të hegjemonisë perëndimore në botë.

 

Burimi : Yakın Doğu Haber