Nipi i të ndjerit Imam Khomeini, Sejjid Ali Khomeini, foli këtë mbrëmje në një ceremoni ngushëllimi të mbajtur në kujtim të Udhëheqësit Suprem të martirizuar Sejjid Ali Khamenei në Sallën Përkujtimore të Imam Khomeinit në Xhaminë e Shenjtë Hazreti Fatima Ma'suma në Qom.

 

📍Më poshtë janë disa nga pikat kryesore nga fjalimi i Sejjid Ali Khomeinit:

🔹Të flas në tubimin e ngushëllimit për udhëheqësin tonë martir nuk është e lehtë për mua. Ende nuk e kemi kuptuar plotësisht realitetin e kësaj ngjarjeje. Ndonjëherë, kur ndezim televizorin ose shohim zonën e lutjes së Imamit, pa dashje imagjinojmë se ai do të rishfaqet midis njerëzve dhe do të udhëheqë lutjet. Por ligji hyjnor nuk ka urdhëruar që asnjë qenie njerëzore të mbetet në këtë botë përgjithmonë.

🔹Udhëheqësi ynë martir u vra në një kohë kur kombi iranian nuk kishte as kohë të mbante zi. Sepse vendi ishte në mes të një lufte të ashpër që me sa duket ishte nisur nga fuqitë më të mëdha të botës kundër Republikës Islamike. Në një mjedis të tillë, ruajtja e ekzistencës së shtetit dhe rendit ishte më e rëndësishme se çdo gjë tjetër.

🔹Në ditët e para të luftës, armiqtë menduan se mund ta shkatërronin Republikën Islamike brenda pak ditësh. Edhe presidenti i lig amerikan foli me guxim për përcaktimin e fatit të Iranit. Por populli iranian që doli në betejë i përmbysi të gjitha llogaritjet e tyre dhe i tregoi të gjithë botës se nuk varej nga asnjë fuqi, qoftë vendase apo e huaj, për të përcaktuar fatin e vet.

🔹Armiqtë shpresonin se populli do të largohej nga sistemi në momente kritike. Por kombi iranian, nëpërmjet rezistencës së tij, i prishi të gjitha ëndrrat e tyre dhe i pengoi ata të arrinin qëllimet e tyre.

🔹Kombi i madh iranian i dha armikut përgjigjen më të mirë të mundshme. Në ditët e para, kur bota priste që fuqia e rreme e Amerikës do ta gjunjëzonte Republikën Islamike të Iranit brenda pak ditësh, udhëheqësi i paaftë dhe tiranik i Amerikës po e kërcënonte Iranin me gojën e tij të ndyrë.

🔹Armiku i shteroi të gjitha burimet e tij në këtë luftë. Ju shkuat dhe lutët, ju dërguat sinjale; Netanyahu gjithashtu hyri në fushë dhe solli atë budalla Trump - që nuk është fyerje, është titulli i tij i vërtetë - në lojë. Por pas tre ose katër ditësh, ata panë se asgjë nuk shkoi siç prisnin. Ndërsa lufta u zvarrit, ata kuptuan se po dobësoheshin, ndërsa Republika Islamike po bëhej më e fortë.

🔹Kombi ynë, me logjikën dhe gjykimin e tij të shëndoshë, doli në rrugë kur pa se vendi po kalonte një periudhë kritike. Sot, shumë njerëz po pyesin për të ardhmen e këtij mobilizimi masiv. Përgjigja është e qartë: Për sa kohë që Udhëheqësi Suprem, Shenjtëria e Tij, Ajetullah Moxhtaba Khamenei, jep urdhrin, ky popull do të mbetet në rrugë; dhe sa herë që ai e sheh të përshtatshme, të njëjtët njerëz do të veprojnë në përputhje me detyrën që u është dhënë.

🔹Një zyrtar që mund të flejë i qetë pa menduar për hakmarrjen ndaj udhëheqësit martir, së pari duhet të vërë në dyshim ndërgjegjen e tij.

🔹Ashtu siç është e pamundur të mos përmenden vrasësit e Imam Huseinit (a.s.) në tubimet e zisë për të, është gjithashtu e pamundur të mos përmenden imperializmi, Amerika dhe autorët e këtij krimi në ceremonitë përkujtimore të mbajtura për udhëheqësin martir.

🔹Me këto veprime, armiqtë kanë përjetësuar emrin dhe rrugën e udhëheqësit martir. Kombi iranian nuk do ta harrojë kurrë atë.

🔹Për gati dyzet vjet, Udhëheqësi Suprem i atribuoi vazhdimisht cilësi të tilla si guximi, sinqeriteti, besimi te populli dhe rezistenca Imam Khomeinit; ai gjithashtu u përpoq t'i mishëronte këto cilësi në personalitetin e tij. Prandaj, ata që dëshirojnë të kuptojnë karakterin e tij duhet së pari të konsultohen me fjalët e tij.

🔹Shumë komentues politikë besonin se fryma revolucionare midis popullit iranian do të dobësohej me kalimin e kohës pas vdekjes së Imam Khomeinit. Megjithatë, udhëheqësi martir e forcoi këtë mesazh vit pas viti, duke e transformuar atë në një pemë të fuqishme me rrënjë të thella.

🔹Kjo luftë ka treguar se lufta ka një çmim; por vetë lufta nuk është diçka për t'u frikësuar. Rreziku i vërtetë nuk është vetë lufta, por frika nga lufta.

🔹Republika Islamike nuk ishte iniciatorja e luftës; as sot nuk është pro luftës. Megjithatë, ajo kurrë nuk do të tërhiqet përballë agresionit.

🔹Disa thonë se lufta duhet të vazhdojë në mënyrë që republikanët të humbasin zgjedhjet. Pra, a do të luftojmë për të hequr qafe qenin e verdhë dhe për të pasur një çakall në vend të tij? Nëse Trump largohet, kush do ta zëvendësojë atë? Ne u themi 'vdekje' si demokratëve ashtu edhe republikanëve.

🔹Republika Islamike flet për negociata sot; por unë e kam thënë shumë herë: Negocimi nuk do të thotë negociata paqeje.

🔹Identiteti ynë është tashmë i bazuar në mosbërjen e kompromisit përballë tiranisë globale. Si mund të tërhiqemi?

🔹Ashtu siç është e pamundur për Imam Huseinin të bëjë paqe me Jezidin, ne nuk mund të bëjmë paqe me Amerikën kriminale. Identiteti ynë është tashmë i ndërtuar mbi mospërkuljen ndaj tiranisë globale.

🔹Bisedimet aktuale nuk janë bisedime paqeje; vendi është në luftë.

🔹Kushdo që dëshiron të negociojë me Amerikën me qëllimin për të bërë paqe është tradhtar.

🔹Kushdo që i dërgon një mesazh miqësie Amerikës ka një gojë të ndyrë dhe të papastër.

🔹Problemi ynë me Amerikën nuk filloi sot. Kjo çështje filloi me grushtin e shtetit të 28 Mordadit; megjithatë, pas këtyre ngjarjeve, armiqësia midis kombit iranian dhe Amerikës është thelluar edhe më tej, dhe ky krim nuk do të fshihet kurrë nga kujtesa e popullit iranian.

🔹Nëse përmendet negociata, duhet të dihet se negociata është gjithashtu një formë lufte. Ekzistojnë forma të ndryshme të luftës. Kur dolëm në rrugë, a nuk po thoshim 'jemi në luftë'?

🔹Disa mund të thonë 'Ju nuk jeni në luftë'; jo, ne jemi në luftë.

🔹Nëse trupi i udhëheqësit martir do të ishte çuar jo vetëm në Irak, por edhe në vende të tjera, të njëjtat skena do të ishin parë. Qoftë e mallkuar Amerika dhe mbështetësit e saj.

🔹Bota po priste të shihte nëse Amerika mund ta përfundonte Iranin brenda pak ditësh. Ai zyrtar amerikan keqdashës po thoshte: 'Unë do ta përcaktoj udhëheqësin e Iranit'. Çfarë mashtrimi i madh!

🔹Është e papranueshme t'i drejtohesh popullit vetëm në kohë të vështira dhe pastaj të thuash: "Ata po shkojnë shumë larg, janë radikalë".

🔹Ishte ky popull që qëndroi në vendet e lëshimit të raketave, që u rreshtua me Gardën Revolucionare vetëmohuese dhe ushtrinë e fuqishme, dhe që qëndroi me kokëfortësi në rrugët e vendit. Ishte ky popull që i prishi të gjitha shpresat e atyre që ndiqnin llogaritje të shtrembëra. Sot, ajo që duhet të dëgjojmë është ajo që thotë ky popull.

🔹Le t'i drejtohemi këtij populli gjatë momenteve kritike dhe kohërave të vështira; le t'i thërrasim në sheshe dhe rrugë; le të mbështetemi tek ai kur shikimi i ndyrë dhe grushtet e ndyrë të armikut synojnë shkatërrimin e Republikës Islamike... Le të dalin në rrugë dhe të prishin të gjitha planet dhe llogaritjet që armiqtë tanë kanë bërë prej vitesh; dhe pastaj, kur gjërat të qetësohen, le të ngrihemi dhe të themi: "Ata janë të ashpër, janë ekstremistë, janë radikalë". Kjo nuk është e drejtë!

🔹Kur kërkojnë hakmarrje për gjakun e martirëve, kur brohorasin slogane dhe bërtasin për hakmarrje për gjakun e Sejjid Ali Khameneit, a do të themi ne: "Këta tani janë ekstremistë, këta janë radikalë"?

🔹Jo! Këta janë pikërisht njerëzit që e mbajtën vendin tuaj në këmbë. Këta janë gjithashtu ata që mbrojtën nderin tuaj.